Al het goede komt in 3-en. Mening is persoonlijk, maar bij deze Triumph vond ik dat wel erg mooi doorgevoerd. 3 cilinders, 3 uitlaten, 3 lampen voor, 3 ronde tellers. En dan die kleur blauw. Ja, erg mooi. Toen ik een occassion zag staan op marktplaats met nog geen 10k op de teller en alle opties, was de deal snel rond. Was nog wel even zuur, want ik moest nog wel wat geduld bezigen. Eind december 2009 kopen en toen begon het net te sneeuwen. En bleef ook wekenlang…
Genoeg kilometers op gemaakt in ieder geval. Naar de Zwarte Zee, Corsica, Duitsland, Frankrijk, Italie, diverse ‘opkiktoers’. Alleen maar ook met 2 erop en een tentje mee. Een zeer goede metgezel!
En al die tijd verbaasd gebleven waarom dit model niet populairder is geworden. En ook waarom Triumph hier niet een 1200 variant van heeft gemaakt. En waarom hebben Tiger en de Speed triple wel een upside-down voorvork en de Sprint niet? Opgevolgd door de GT, maar die is toch overduidelijk een stuk minder fraai dan de ST. Waarom is die uitlaat onder het kontje veranderd in een lompe dikke pijp…
Maar aan al het goede komt een eind. Met ruim 120k op de teller was de Triumph toch echt wel ‘op’. Starterkrans niet meer ok, dynamo/spanningsregelaar (weer) kuren, diverse kuipdelen met een barst(je). Met pijn in het hart toch maar besloten dat het tijd was om deze kameraad te laten gaan.
 |  |  |